Nauczaniem indywidualnym obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły (art. 127 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe). Nauczanie indywidualne organizuje dyrektor w uzgodnieniu z organem prowadzącym, w sposób zapewniający wykonanie zaleceń określonych w orzeczeniu (§ 3 rozporządzenia w sprawie indywidualnego nauczania). 

• lista dokumentow
•  

Dyrektor szkoły, na wniosek rodziców ucznia, a w przypadku uczniów pełnoletnich – tych uczniów, i w porozumieniu z organem prowadzącym, umożliwia uczniowi, który posiada orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, realizację zajęć indywidualnego nauczania z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, w indywidualnym kontakcie z nauczycielem lub nauczycielami, uwzględniając zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie indywidualnego nauczania (art. 127 ust. 16a ustawy Prawo oświatowe). 

Przepisy art. 125a ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio. 

Jeśli w szkole zostanie złożone stosowne orzeczenie. Brak realizacji orzeczenia może uniemożliwić prawo do nauki i realizację obowiązku nauki. Ustawa z 14 grudnia 2016 r. 

Prawo oświatowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm.) – art. 127 ust. 2 i 16a. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz.U. z 2017 r. poz. 1616 ze zm.) – § 3

W orzeczeniu o potrzebie indywidualnego nauczania zespół określa:

1. ograniczenia w funkcjonowaniu ucznia wynikające z przebiegu choroby lub procesu terapeutycznego;
   
   
2. okres, w jakim zachodzi potrzeba indywidualnego nauczania;
   
   
3. zalecane warunki i formy wsparcia umożliwiające realizację indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia, w tym warunki rozwijania jego potencjalnych możliwości i mocnych stron;
   
   
4. zalecane działania sprzyjające integracji ucznia ze środowiskiem szkolnym oraz ułatwiające powrót ucznia do szkoły;
   
   
5. zalecane, w zależności od potrzeb, cele rozwojowe i terapeutyczne do realizacji podczas zajęć indywidualnego nauczania oraz w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniowi i, w zależności od potrzeb, jego rodzicom przez szkołę oraz poradnię, wraz ze wskazaniem zalecanych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
   
   
6. w przypadku ucznia szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – także możliwość dalszego kształcenia w zawodzie, w tym warunki realizacji praktycznej nauki zawodu (§ 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach).